Plazma kesme, malzemeyi eriten ve dışarı atan elektrik arkını taşımak için iyonize bir gaza dayanır. Oksijen, birkaç gaz seçeneğinden biridir ve belirli bir kullanım alanına sahiptir: en iyi karbon çeliğinde çalışır; burada oksijen, erimiş demirle ekzotermik bir reaksiyona aktif olarak katılarak kesime ek ısı ekler ve aynı malzemede inert bir gazın üreteceğinden daha temiz bir kenar oluşturmaya yardımcı olur.
Oksijen Neden Evrensel Bir Seçim Değildir
Aynı reaktivite, paslanmaz çelik ve alüminyumda bir dezavantaja dönüşür; bu malzemelerde kesime yardımcı olmak yerine kesim kenarında oksidasyon ve renk değişimine neden olur. Bu malzemeler için plazma sistemleri, kalınlığa ve istenen yüzey kalitesine bağlı olarak genellikle nitrojene, argon-hidrojen karışımlarına veya basınçlı havaya geçer. Malzeme için yanlış gaz seçimi sadece kenar görünümünü etkilemez -- sonraki kaynak işlemlerinde sorunlara yol açan daha sert, daha kırılgan bir oksitlenmiş tabaka bırakabilir.
Pratik Sonuç
Bir atölye ağırlıklı olarak karbon çelik plaka ve yapısal profiller işliyorsa, oksijen kapasiteli bir plazma sistemi genellikle doğru varsayılan seçimdir -- bizim P1325 ve P1530 tezgahlarımızın her ikisi de bu şekilde yapılandırılmıştır. Karma malzeme akışına sahip atölyeler -- bir gün karbon çelik, ertesi gün paslanmaz veya alüminyum -- tek bir sarf malzeme kurulumuna kilitlenmiş bir sistem yerine gaz tipini değiştirebilen bir sisteme ihtiyaç duyar; bu, satın almadan önce sorulması gereken bir teknik özellik sorusudur, sonrasında değil.